Znamiona melanocytowe barwnikowe

Znamiona melanocytowe barwnikowe

Znamiona barwnikowe naskórkowe

Plamy soczewicowate - są to drobne , dobrze odgraniczone od otoczenia plamy barwy jasno - lub ciemnobrunatnej . Są zwykle mnogie .Najczęściej zajmuje tułów , pojawiają się w dzieciństwie.

Plama soczewicowata słoneczne oraz starcze pojawiają się pod wpływem przewlekłego działania promieni słonecznych lub w przebiegu PUVA - terapii , albo też u osób w starszym wieku , przeważnie o jasnej karnacji , trudno opalających. W istocie są defektem kosmetycznym

Znamiona komórkowe barwnikowe

Są to bardzo częste znamiona, o zabarwieniu, nawet skóry zdrowej bądź jasnobrunatne lub ciemne, o powierzchni gładkiej lub zrazikowatej i brodawkującej, niekiedy owłosione. Jeżeli w otoczeniu znamienia pojawia się biała obwódka , świadczy to o tendencji do samoistnego ustępowania , które jest zazwyczaj związane z obecnością przeciwciał przeciwmelanocytowych (znamiona Suttona). Dość charakterystycznie wygladają znamiona barwnikowe w obrębie paznokci (często jako pasmo barwy brązowej lub czarnej wzdłuż płytki paznokciowej), ze względu na trudności diagnostyczne i różnicowanie z czerniakiem należy je zawsze usuwać chirurgicznie.

Liczba znamion barwnikowych zwykłych (nabytych) u ludzi rasy białej zazwyczaj jest duża, u każdego człowieka można wykryć kilkanaście zmian tego typu. Często pojawiają się w wieku wczesnodziecięcym, ale najwięcej banlanych znamion barwnikowych przybywa w wieku 20-30 lat. Ryzyko rozwoju czerniaka jest niewielkie, zwłaszcza w znamionach wyniosłych, uszypułowanych i owłosionych, istnieje natomiast w przypadku znamion wrodzonych i dysplatycznych .

Za rozwojem czerniaka ze znamienia barwnikowego przemawiają;

powiększenie się rozmiarów znamienia oraz jego pogrubienie

nierównomierne przebarwienie powierzchni znamienia z rozmaitymi odcieniami brązu i ogniskowymi odbarwieniami

odczyn zapalny w obrębie znamienia

nadżerki i krwawienia

Jeśli czerniak powstaje ze znamion, to najczęściej są to znamiona dysplatyczne .

Znamię błękitne

Jest odmianą znamienia melanocytowego, cechuje się szarobłękitnym zabarwieniem wskutek nagromadzenia w skórze melanocytów wytwarzających barwnik. W badaniu histologicznym można stwierdzić również komórki znamionowe.

Znamię wrodzone

Zajmuje często bardzo rozległe powierzchnie , głównie na tułowiu; powierzchnię takich znamion mogą pokrywać włosy ; w obrębie znamienia nierzadko powstają twory guzowate , z których w 10 - 25% przypadków rozwijają się czerniaki.

Znamię Spitz

Znamię Spitz - czerniak młodzieńczy

Zespół znamion dysplastycznych (aktywnych)

Zespół znamion melanocytowych występuje często rodzinnie. Zespół ten wiąże się z dużym ryzykiem rozwoju czerniaków złośliwych ma więc bardzo duże znaczenie praktyczne ze względu na profikaktykę czerniaka .

Znamiona dysplastyczne mają następujące cechy:

występują u kilku lub wielu członków rodziny

są na ogół liczne

są większe niż zwykłe znamiona (5-15mm)

mają nieregularne obrysy i niejednolite zabarwienie

są płaskie lub nierównomiernie wyniosłe - w części środkowej(kształt sadzonego jaja) lub też o powierzchni wybrukowanej

przechodzą bez ostrej granicy do skóry otaczającej

Znamiona wychodzące z gruczołów łojowych

Znamię łojowe

Jest to zwykle pojedynczy guz o brodawkowatej i zrazikowatej powierzchni , żółtawym zabarwieniu , umiejscowiony głównie na skórze owłosionej głowy lub twarzy , pozbawiony włosów . W ok. 30% przypadków rozwijają się raki podstawokomórkowe.

Leczenie - usuwanie chirurgiczne

Znamiona wychodzące z gruczołów potowych

Jeśli występują, są to liczne, nieznacznie wyniosłe ponad powierzchnie skóry, na ogół drobne wykwity grudkowate o gładkiej powierzchni , nie różniące się barwą od skóry zdrowej lub lekko brunatnawe. Najczęściej umiejscowieniem jest okolica powiek, szyja, klatka piersiowa i brzuch . Zmiany występują głównie u młodych kobiet . Nie dają objawów podmiotowych i nie maja tendencji do samoistnego ustępowania .